Sır

Yine mi geldik sona ne dersin?

Kırgınsın kızgınsın biliyorum 

Kötülük ve acıdan başka şey veremedim sana

Nasıl nerelerden geldik biz bu duruma Ruhum?

Elimde değil ama işte

Olmaz mıydı hislerim olmasaydı.. farklı bi dünya istemeseydim

 Nefes alabilseydim sahip olduklarımla..

Çok mu zorlu basit bir hayat yaşamak.. ?

Aşık olmamak ne kaybettirirdi gözyaşarımda bende kalırdı..

Bosverelim bunları şimdi veda mektubu yazmak isterdim.. 

Bikez olsun içimdeki herşeyi kusmak sayfalarca Ama anlamazlar.

Anlatmak keşke bu kadar zor olmasaydı kendimi yada buna ihtiyacım olsa.

Mesela keske Annem beni daha çok sevse(ydi) hani o bebekken olduğu gibi umutlu baksaydı gözlerimin içine.  

Nasıl mutlu olabiliceğimi kulağıma fısıldasaydı birileri bu iyiliği yapmıs olsaydı herhangi biri..

Yada kulaklarımı tıkamasaydım söylenenlere kendimi dinlemeseydim hep. 

Hepsi bir kenara da son sözlerim olsun isterdim hep en son yakarışlarım.

Beni seven birileri illaki vardır bu sözlerim size diye başlayan..

Kuru bikaç 'hoşça kalın' la son bulan..

Yapamadıklarımdan değil mutlu anlarımdan bahsederdim hep

Göremeyeceklerimden değil gördüklerimden

Bir kez olsun geçmişte yada gelecekte durmayı kesip o anın tadını çıkarırdım son dakikalarımda..

Ama gidemeyiz ruhum.Korkak mı dedirtelim arkamızdan..

Bu güne kadar önemsemedik bizden başkasını bari veda zamanı umursayalım.

Sen biliyosun beni bende seni bikaç kişiyi daha alalım yanımıza yaşamak yerine ölelim her gün.

İnsanların uyandığı her yeni güne biz gözlerimizi kapatalım.

İşte bu yüzden mutlu olalım bir gün daha sona erdi yasamadan diye.

kağıtlarla paylaştığımız her kelime son söz mahiyetinde olsun.

Görüceksin yavas yavas ölmek çok daha keyifli olacak..

Hem seviyorsun işte eksiklikte yok artık

O zaman...

Veda mektubum sayfalarca değil ömrüm kadar olacak benim..

bak nasıl keyiflendim nasıl da kandırabiliyosun hemen beni böyle süslü laflarınla.

Ah ruhum yanımda kal hep sakın beni onlarla bırakma..

Konuş benimle senden başka kimsem yok başka.. 

Ah benim Düş^lerim...