"Yazmasam Deli Olacaktım"

“Söz vermiştim kendi kendime: yazı bile yazmayacaktım.

Yazı yazmak da hırstan başka ne idi ?

Burada namuslu insanlar arasında sakin ölümü bekleyecektim.

Hırs hiddet neme gerekti?

Yapamadım.

Koştum tütüncüye, kağıt kalem aldım oturdum. 

Ada'nın tenha yollarında gezerken canım sıkılırsa küçük değnekler yontmak için cebimde taşıdığım çakımı çıkardım.

Kalemi yonttum.

Yonttuktan sonra tuttum öptüm.

Yazmasam deli olacaktım." Demiş Sait Faik Abasıyanık

Kırmızı Balık’ın ilk macerası aslında yazı yazmak değil, bir balık olmaya karar vermekti. 

Sessiz, sakin, biraz da unutkan bir balık olmanın keyfini çıkaracaktı berrak sularda lakin yapamadı.

Çünkü zaten içinde bu denli güçlü ve karşı koyamadığı hırs, tutku ve aşk varken yapamazdı.

Etrafında sesler çoğaldı, yeni balıkçıllar tanıdı, berrak sular yerine kirli suyunda parıltılar aradı kimi zaman cennete ulaştığını sandı kimi zaman cehennemi tattı ve bütün bunlar olurken Yazmasa Deli Olacaktı…

2010 yılının Mayıs ayında bu blogu açtı. 

Yazı yazmak, kocaman dalgalarla başa çıkabilmekten bile daha zordu. 

Bu nedenle çok acemi kaldı. Yazdıkları saçmalamaktan öteye geçemedi.

Yine de Kırmızı Balık savaştı. 

Bunun yanı sıra çok güzel insanlar keşfetti burada, çok güzel yazılar okudu, şarkılar dinledi. 

Onun için dünyanın en güzel deresiydi bu blog. Ona ait olan tek şeydi. 

Yazdı da yazdı Kırmızı Balık yazdı da yazdı…Ve sonunda Yine Deli Oldu.

Sait Faik ; “Yazmasam Deli Olacaktım” cümlesiyle belki de   “yazdım deli olmaktan kurtuldum” demek istememişti sadece “yazdım, en azından deli demiyorlar artık” demek istemişti kim bilir…

Kırmızı Balık bu blogta  macerasının giriş bölümü olan 

“yazmasam deli olacaktım” kısmını tamamladı.

Şimdi macerasının gelişme bölümü için bu dereden, bir denize taşınıyor ve bu kısmın adı “ Yazdım yine deli oldum.” Olacak.

Tek kişilik bir azınlık olarak yeni denizine aldı başını gidiyor.

Kırmızı Balık nasıl delirdi kısmını bu blogta az çok okudunuz, bundan sonra Kırmızı Balık delirdikten sonra ne yazdı, ne okudu, ne dinledi merak ederseniz (ki hiç merak edilecek bir şey değil) işte şurdayım;

Hem ne demiş Erasmus;

 “Deli olmak kendini tutkuların akışına bırakmaktır. Deli kendi zararına olarak bilge olmayı öğrenir. Bütün taşkın tutkuları delilik doğurur. Çünkü bir deli ile bir bilge arasında ki fark birincisinin tutkularına, ikicisinin ise aklına boyun eğmesidir. Bence delilik cinsine ne kadar sahipsek o nispetle de mutluyuzdur. Ki herkes şahit, köyün delisinin fırlattığı taş çooook uzaklara gitti.”

Hoşça Kalın

        ...