Tuttum Bir Şiir Yazdım

Tertemiz bir kağıdı sözcüklerle karalamak kolaydır da,

Mürekkebine gözyaşlarını katık edip şiir ile aydınlatmaktır zor olan

Asi dir sözcükler toparlayamazsın kimi zaman,

ancak bir düş düşer aklına şiir oluverir yinede…

Sözcükler bile anlamlarını ararken ben tuttum sana şiir yazdım

dua eden çocuk gibi içten….

Şiirim dua oldu,

Çocukların duaları yanıtsız kalmazdı,benim şiirim sensiz kalmadı

Tuttum sana şiir yazdım,sonra oturdum dua ettim

Dua yazdım şiir oldu,şiir ettim dua…

Duasından uyandı çocuk,şiirimle uyudu…

Yeni güne uyanmak nasıl zor ise,senin uykuna şiir olmak öyle kolaydı,

Aslında sen uyurken şiir kolay,şiir zorken senin uyanman olasıydı

Ben sana tuttum şiir yazdım,sözcüklerim öyküye kaçtı,

Sonra kahramanlarım öyküden kaçtı,öykü şiir olarak kaldı

Sözcükler şiir olurdu da,

Şiir, şiir olmaktan sıkılır sen olurdu

Senin güzelliğinin şiir olması kolaydı da,seni sana şiirle anlatmak zordu

Bir bahar melteminin, mayısın en güneşli gününde bir şiir olarak gelmesi kolaydı da,

Bir yaz güneşinin, karlı bir şiire tutunması zordu

Kafka’nın Milena’ya şiirler yazması kolaydı ama

Kafka’nın Milena’sı olmak zordu

Mutlulukları paylaşmak hep kolaydı ya hani acıları yaşamak şiirle bile bir hayli zordu

Ben anlatabilirdim

yıldızları,

bir ağacın çiçek açısını,

kozasından çıkan kelebeğin mucizesini,

renkleri,

geceyi,

gündüzü,

kırmızı bir uçurtmayı,

kimsesiz bir çocuğun gözlerindeki umudu

bir savaşın yıkımını belki…

Ama ben tuttum seni şiir yaptım,

Şiirimle mucizeler yarattım

İçinde kötülük geçen her satırın üstünü siyaha boyadım,

Tertemiz bir sayfa kaldı ve

Bütün güzellikleri seninle aynı satırda kullandım,

Bak satır atlamadım, sonsuz kal diye her cümlemin sonuna nokta koymadım

Yine de uzun soluklu kelimeler seçip sana şiir yazmak kolaydı da,

Ömrüme, ömrümden ömür katıp yanında soluklanabilmeyi düşlemekti zor olan..