Aslında

Her sabah yeni güne uyanırken herkes

Ben,geçmişimden rastgele bir gün seçip,onu yaşıyorum..

Telefonlar çalıyor sürekli;

Beni önemli kılan

Yaşamayı emreden..

Ama yapamam ki yapamıyorum..

Saçlarım bile kısa bak

Önümde görünmez duvarlar..

Kötü olan ne varsa yapma isteğim artıp duruyor günden güne

Hala kötü olduğumda geri alırım her şeyimi diye inanıyorum..

Kötü kabuslar görüyorum bana döndüğün

Hemen uyanıyorum bir oh çekiyorum

Öyle korkuyorum ki bu acılarımı dindirirsin diye…

Kendinle yüzleşmeni istiyorum bir kez olsun

Sor ona benim için;

Neleri yitirdiğini

Kimleri kimler için kaybettiğini.

Çocukluğunu sor ona

İçinde soluksuz bıraktığı tanrıyı

Kimsesiz bıraktığı beni…

İçinde hapsettiği vicdanı ve kötü yüzleriyle nasıl yaşadığı sor ona

Ne zaman birine sarılsam kime sarıldığım anlamsızlaşıyor.

Gözlerinin arkadasında senin yüzün senin kırık dökük hatıraların canlanıyor.

Çığlık çığlığa uyanıyorum hep kaçıyorum hemen sarıldıklarımdan

İçimdeki seni susturabilseydim sığınmazdım Umutsuz aşk şarkılarına şiirlerine..

Başka hayallerim olurdu seninle geçireceğimiz sabahları düşlerdim yine

İnan bana seni tanımasaydım bile ben seni düşlerdim ve bulurdum..

Çünkü sen iyi birisin hala sadece bana yardım etmen için erken daha..

Benim hayatım bu acısız mutlu olamıyorum ki

Ve aşkın hatta yokluğun bile bir ışık bana tutunma sebebim bu anlamsız

Hayata…