Bir Yalan Söylesem İnanır mısın...

Oysa dudaklarım yalnızca sana aitti benim.

Senin için maviydi gözlerim.
Mavi ağlayabilmek içindi sadece gözler

Sen ısıtabilesin diye o kadar küçüktü ellerim....

Ve rahat edebilesin diye kocamandı kalbim..

Sözcüklerimin cümle olmak için çırpınışları sadece onları duy diyeydi.

Karanlıktan korkmaman seni karabasanlardan koruyabilmem için

Hep yeni şeyler öğrenmeye can atışım sana anlatabilmek telaşıylaydı.

ve sanırım sen yaşıyorsun diye nefes alabiliyordum ben..

Oysa nereden bilebilirdim sadece kullanılmış bedenler istediğini...

Küçücük bir kalpte bile kendine yer bulabileceğini hiç söylemedin ki bana

Sus deseydin inan susardım..

Yüzsüzlük yapmazdım sevgi budaları gibi

Gözlerim seni görmüyor kulaklarım işitmiyor sevgini deseydin eğer durmazdım.

Yalanlarına alet olmazdım...

Uzaklarda olduğunu hissettirseydin bana aramazdım içimde

Düşündümde yalan söyledim sana

Haksızlık etmek istedim bir kere olsun senden önce

Evet hepsini söyledin bana

Ama gelde anlat bana gelde anlat hadi neden unutulamadığını...

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

Vicdan Hırkası

Mutsuz uyandığım sabahlarda ne yapacağımı bilemezdim eskiden. Ya da mutsuzluğuma mutsuzluk katmak için uğraşırdı bütün nesneler ve sesler. Üstelik mutsuz olduğumun farkına bile varmazdım. Bu kez bu mutsuzluğu iliklerime kadar hissederek uyandım. Ciddiye almadım. Çünkü işaretler gönderiliyor bana bu ara.Neye ihtiyacım varsa karşıma çıkıyor. Bekledim.. Kapı çaldı. Evdeki inşaat işi için usta geldi. Zaman geçti biraz, sonra işini yaparken sohbete başladılar bizimkilerle. Konuşmanın bazı kısımlarına kulak misafiri olmak durumunda kaldım. "Sabah 6 aksam 9 çalıştığından bahsetti."Ev kira, çocuklar okuyor ve hayat zor dedi." Konuşmanın başka bir kısm ında ise "20 senedir evliyim.Eşim her sabah iki bardak çayımı ve kahvaltımı eksik etmedi." dedi. Yoksulluğun ardındaki mutluluk. Gözlerini göremedim amcanın bu cümleyi söylerken ama ses tonu öyle gururluydu ki ! Kızı...Kızından bahsetti.Odamdaki kitapları görünce olsa gerek, " Onun okuması için her...

Devamı

Mutlu Yıllar Kırmızı Balık

Bir zamanlar bende kendimi Bulunmaz Hint kumaşı sanırdım. Kaç metreydi ki benim yokluğum? Oysa ben benim yokluğumdan dünyaya Yalnızca bir elbise çıkar sanmıştım. Sonunda ben de alıştım. Ah…dedim sonra, Ah! İşte Böyle böyle Büyüyorum Dedim Bir gündüz geliyor Bir gece… Gitti... Gidiyor... Gidecek... Neler geride kaldı ve daha neler gelecek… Büyürken geniş ufuklar hayal ediyorum. Öteki olabilmeyi, yerine koyabilmeyi, geride durabilmeyi öğreniyorum. Oysa… Denizlerle avunmayan bir martı cesareti lazım şimdi. Doğum günü mumlarını üfledi bugün Kırmızı Balık Kutlu olmadı Ama Her ne olursa olsun Doğum günleri kutlu olmalı O halde Kutlu Olsun …

Devamı

Her Şeyin Yolunda Olduğu Yol Nerede?

Biraz yürüyüş yapmak iyi gelir dedim. Akşamdan kalma bir hava vardı dışarıda. Heyecanlı,taze,ılık bir rüzgarla, kokular,sesler yükseliyordu çatılardan. Açık pencerelerden suçluluk ve utanmışlıklar sızıyordu usul usul. İnsanlar hangi duyguları yaşıyorlarsa şehir öyle kokardı zaten. Hızlı hızlı yürüyen insanlar hep ileriye bakıyordu. İleriyi aşmıyordu çabaları, yalnızca kendi kendilerini aşıyor gibiydiler. Gözleriyle birilerini arıyordu kimileri. Bazıları gülümsüyor veya gülünecek birşeyler duymayı,görmeyi umut ediyorlardı. Herşey yolunda gibiydi.Hiçbir tuhaflık ve saçmalık yoktu. Hayatımı değiştirecek hiçbir nedende yoktu. Mutsuz bile değildim üstelik. Buna karşılık kimse skandal yaratma niyetinde değildi ve masum görünüyorlardı. Oysa ben biliyordum; gözlerine sızan her ışık karanlıklarını aydınlatmaya yetmiyordu. Hiçbir şeye hayret etmememe karşın bugün bir tuhaflık olmalıydı. Ya da tuhaf bir kimseyle karşılaşacağımı umuyordum.İçimi kağıt gibi buruşturan bu hisse ...

Devamı

KırMıZı BaLıK

Bu Blogda Ara